بی هیچ تردیدی یکی از دلایل اصلی فروپاشی ارتش ایران در مقابل متفقین که با خیانت تبه کاران داخلی همراه بود عدم تجهیز مناسب روانی ملت ایران با مفاهیم ناسیونالیستی ایرانی برای مبارزه در مقابل یورش گران بود .این نه تنها در آن زمان بلکه به عنوان اصلی برای همه ی زمان هاست اگر می خواهیم بمانیم باید تجهیز شویم ،باید به روحیه ی ملی مجهز شویم ،روحیه ای که پیشرو وسازنده باشد .ما به یقین نمی خواهیم که دیگر هیچ گاه حوادثی از این دست برای سرزمینمان رخ دهد و پای بیگانه ای به سرزمینمان رسد .چرخ های پان ایرانیسم با تجهیز روانی ملت ایران با ندای پان ایرانیسم به پیش از روی اجساد خمودی،سستی وبی آرمانی خواهد گذشت .

پیرامون تجهیز روانی نسل جوان معلم شهید ،دکترعاملی تهرانی در شماره ی ۱۲۳روزنامه ی خاک وخون (۱۳۴۵) که در ارتباط با سوم شهریور ودلایل شکست ارتش ما بود ،برای خوانندگان مطالبی زرین نگاشته بوده اند ،که با اندکی تلخیص تقدیم سروران گرانقدر میشود .                

                                                     اهورا 

                                                 پاینده ایران 

نهضت آزادي به خاكي زد ... !!

حقوق بشر ابزاری است براي سركوب ملت ها .. !!

هيچ قدرتی در شرق و غرب برای ايران دموكراسی نمی خواهد ..!!

بالاخره پس از دو سال اعمال فشاردولت هاي غربي به ايران در پی 18 سال كوري سياسي بر سر ماجراي انرژي اتمي، شوراي امنيت سازمان ملل متحد ، ايران را به تحريم اقتصادي تهديد كرد ...!!

درآستانه قرن بيست و يكم و درشرايطي كه كشورهاي سرمايه داري به استقرار دموكراسي در جهان مي نازند ، صدور اين قطعنامه در فضاي چنين تبعيض آميزي حيرت آور است ، زِيرا هنوز چند روزي بيشتر از اعتراف مقامات اسرائيلي از داشتن بمب اتمي نميگذرد كه شوراي امنيت ، فشار بر ايران را آغاز كرده است و تن به ادامه بازي لوس و خطرناكي داده كه بند بند قوانين بين المللي و حقوق بشر را زير سؤال ميبرد و بشريت را از سازماني كه به انگيزه دفاع از امنيت ملت ها تشكيل شده بكلي مأيوس ميسازد .. ….….. پيداست كه راهي پر پيچ و خم و خطرناك فرا راه ملت ايران قرار گرفته و بايد تدابيري اتخاذ گردد كه مصالح و منافع ما دستخوش زياده طلبي هاي استعمارگرانه نشود .

برای مشاهده کامل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

پاینده ایران

بنابر آخرین اخبار رسیده ابوالفضل عابدینی دست به اعتصاب غذا در زندان زده است.

 ابوالفضل عابدینی از دیشب 21 آذر ماه 1386 در بند 6 زندان کارون اهواز دست به اعتصاب غذا زده است. به گفته خانواده ایشان، این اعتصاب غذادر اعتراض به تبدیل شدن وثیقه ی 100 میلیون تومانی به قرار بازداشت انجام پذیرفته است. علیرغم اینکه تهیه این مبلغ وقیقه از سوی خانوداه ایشان بسیار دشوار است این حرکت مراجع قضایی نشان می دهد که ایشان تلاش دارند در هر صورت سرور عابدینی همچنان در بازداشت بماند. خبر مذکور برای نخستین بار در این تارنما عنوان می گردد وهنوز از سوی منابع خبری و رسانه ها عنوان نشده است.

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

پاینده ایران

در پی اتهام جدیدِ و بی پایه و اساسِ " تلاش برای بمب گذاری" که از سوی حاکمیت به ابوالفضل عابدینی ایشان زده شد چند روزپیش صدای امریکا با سرور دکتر ابراهیم میرانی مسئول تشکیلات خوزستان حزب پان ایرانیست واز اندامان شورای عالی رهبری حزب گفتگویی کوتاه انجام داد.

دانلود گفتگوی سرور دکترابراهیم میرانی با صدای آمریکا این فایل تصویری به مدت ۵دقیقه و به گنجایش۶۰/۲ مگابایت است. با برنامه يQuickTimیا  real playerبازكنيد.

گفتگوي سرور ميراني با صداي آمريكا ( ويدئو گوگل)

گفتگوي صوتي سرور ميراني را از اينجا دريافت كنيد

    به اميد ايراني آباد و آزاد در سايه حاكميت ملي

پاينده ايران

مزدك

پاینده ایران

امروز دادگاه ابوالفضل عابدینی برگزار نگردید و او در تماس تلفنی با خانواده اش از سلامتی خود خبر داد.

در پی آخرین گفتگویی که ساعتی پیش با برادر و مادر ابوالفضل عابدینی انجام داده شد خانواده  ایشان چنین گفتند:

امروز بنابر قرار قبلی روز برگزاری دادگاه ابوالفضل بود که برگزار نگردید و او با تماسی که با برادر خود داشت حال خود را رضایت بخش اعلام کرد.سرور عابدینی به برادر خود گفته بود که در اهواز است اما از محل بازداشت دقیق خود چیزی نگفت و همچنین اضافه کرد احتمال می رود دادگاه او در پایان همین ماه یا ماه آینده برگزار گردد. همچنین برادر ایشان گفتند که برای جرم جدید و پرونده جدید ایشان که اقدام علیه امنیت داخلی است وثیقه ای سنگین علاوه بر ۵۰ میلیون پیشین در نظر گرفته شده که ما از پرداخت آن ناتوان هستیم. همچنین مادر ایشان که زیر فشار روحی قرار داشت و نگران فرزند خود بود بیان کرد که چراسازمان های حقوق بشر داخل و خارج کشور کاری انجام نمی دهند.در ادامه باید گفته شود که در این بین از سرنوشت کسرا الاسوند یار و همرزم دیگرمان و دلیل بازداشت او و نیز محل نگهداری او خبری در دست نیست.

به امید ایرانی آباد و آزاد در سایه حاکمیت ملی

پاینده ایران

مزدک

 ۷ بعد از ظهر سوم آذرماه ۱۳۸۶

پاینده ایران

  همرزمانم، هان باشمایم !      

*باشد که حقیقت بماند حتی اگر زندگی نابود شود

*زنده آن هایند که پیکار می کنند که می جنگند و در زندگانی خویش به پیروزی نمی اندیشند 

خبرهای چند روز پیش حکایت از آن دارد که دو تن از هوادران پان ایرانیست خوزستان به دست ماوران اطلاعات وامنیت کشور بازداشت شدند. خبر کوتاه بود ابولفضل عابدینی نصر و کسری الاسوند ساعت 12 روز ۲۲/8/86 توسط عناصر امنیتی در نزدیکی محل دفتر روزنامه بهارسبز دستگیر شدند. هنوز از دلیل این بازداشت اطلاع چندانی در دست نیست ولی همین اندازه می توان گفت: که ابولفضل عابدینی به دلیل انعکاس و پوشش خبری مطالبات و تجمعات اعتراض آمیز کارگران هفت تپه بازداشت شد و سرور کسری الاسوند نیز به دلیل جویا شدن دلیل بازداشت عابدینی به ستاد خبری اطلاعات مراجعه می کند و به هنگام معرفی خود، ایشان نیز دستگیر می شوند. درتمام این مدت به این موضوع می اندیشیدم که این دو اکنون در چه شرایطی هستند و حال به عنوان یک هم اندیش چگونه می توان برای آن ها چیزی نوشته و سخنی گفت وقلمی زد و از آن جا که اصولا جوانان وطن دوست در میان انبوهی از دشمنان زندگی می کنیم کوشیدم مطالبی را جهت روشن شدن این موضوع و رویداد بیان کنم.

1- همانطور که در بالا آورده شد ادعای ماموران اطلاعات و امنیت برای بازداشت این جوانان پر شور میهن پرست این بوده که قرار بوده کارگران هفت تپه دگر بار برای مطالبات خود تظاهراتی را بر پا دارند ولی معلوم نکردند که هنوز واقعه ای اتفاق نیفتاده که کسانی را به این بهانه بازداشت کرد؛ چگونه شما به خود حق می دهید که کسانی را با این منطق به زندان بیندازید.اگر چه اعتصاب و مطالبه ی حق جزو حقوق اساسی کارگران است و شما حق ندارید آن ها را از حقشان بازدارید و به این بهانه به سرکوب هر آزاده و حق طلبی بپردازید. به راستی مطالبات به حق کارگران هفت تپه چه رقمی را در قبال میلیاردها تومانی که در فلسطین،لبنان،عراق و کشورهای آمریکای لاتین پرداخت می کنید، تشکیل می دهد.

2-اگر همانطوری که درخبرها آماده بود علت بازداشت این دو هم رزم، پوشش خبری تجمعات کارگران هفت تپه باشد می بایست از عناصر امنیتی حاکمیت فرقه ای پرسید راستی وظیفه یک روزنامه نگار و ژورنالیست متعهد در قبال این دادخواست ها و طلب حق کردن ها چیست؟ آن ها حتما بلافاصله جواب می دهند(البته حاکمیت مدت هاست که به هیچ پرسشی، پاسخ نمی دهد ولی بر فرض محال) آقا ایشان با بنگاه های سخن پراکنی بیگانه مصاحبه کردند و آن ها نیز این موضوع را هدف قرار داده و مثل همیشه علیه امنیت کشور و نظام توطیه می کنند اما به عنوان یک انسان آزاده و در اینجا به عنوان یک فردایرانی وطن پرست از آن ها می پرسم مگر شما فضایی و هوایی را برای نفس کشیدن باقی گذاشته اید، مگر رسانه ایی، روزنامه ای ویا رادیو تلویزیونی، آزاد در طول حکومت شما وجود داشته که اخبار مردم و ملت زجر کشیده ی ایران را بدون هرگونه سانسور پوشش بدهد، البته وقتی که هیچ فضای نفس کشیدنی برای میهن پرستان باقی نگذارده اید، عابدینی و دیگرانی همچون او مجبور می شوند که در فضای غبار آلودی چون رادیوهایی که البته از نظر نگارنده چندان هم به فکر ملت ایران و منافع ملی ما نمی باشند، به ناچار و تنها از روی وظیفه ژورنالیستی خود خبر این گونه دادخواهی ها را به گوش ملت ایران و یا وجدان های بیدار بشری برساند. بی گمان عملکرد نابخردانه آقایان درعرصه ی خبر و اطلاع رسانی باعث شده است که خبرنگار متعهدی چون عابدینی مجبور شود با این رسانه ها که البته حق بزرگی بر گردن پدید آورندگان روز واقعه دارند(رادیو بی بی سی را که در روزهای پر شور انقلاب حتما به یاد دارید که چگونه همچون دایه ی مهربانتر از مادر وکاتولیک تر از پاپ، داد انقلابیون را خیلی پررنگ تر و پر شور تر از آن چه بود به گوش جهانیان می رساند) به مصاحبه،گفتگو و پوشش خبری آن اعتراضات به حق که از سوی کارگران تهیدست نیشکر هفت تپه و درمانده از همه جا، که چندین ماه نانی نداشتند که بر سفره خانواده ی خویش نهند بپردازد. راستی وظیفه و تعهد یک خبرنگار و ژورنالیست به غیر از بیان مطالبات مردم و رساندن پیام آن ها به هیات حاکمه چه چیز دیگری می تواند باشد. خوب می دانم که در این استان تعداد بسیار زیادی هستند که در امر مطبوعات و خبرنگاری به فعالیت مشغولند ولی آن ها را چنان وابسته به سازمان های دولتی و  تبدیل به مزدوران قلم به دست و بی مسوولیت و بی تعهد در قبال مصالح ملی  کرده اید که جرات بیان کردن این خواست های به حق و قانونی تعدادی کارگر زحمت کش و سخت کوش میهنمان را نداشتند.

3- موضوع دیگری که ذهن ها را به خود مشغول کرده این است که اگرعابدینی به جرم این گونه فعالیت های مطبوعاتی و خبرنگاری دستگیر شده است آیا نباید همان گونه که در قانون اساسی آمده است در دادگاه مطبوعات و با حضور هیات منصفه عادل محاکمه شوند. حتی اگر جرم ایشان سیاسی باشد؛ قانون اساسی در بند 168 خود در این مورد تصریح کرده است که دادگاه باید با حضور هیات منصفه برگزار شود نه در دادگاه های انقلاب. البته تاریخ 28 ساله ی حاکمیت فرقه ای به خوبی و روشنی ثابت کرده است که هیچ گاه حاضر نخواهد شد که جرم سیاسی را تعریف کند یعنی این که ممکن است خود نگارنده پس از نوشتن این مطلب به جرم اقدام علیه ی امنیت کشور بازداشت شوم چرا که هیچ تعریفی درباره جرم سیاسی در این کشور با این همه نهاد های متعدد قانون گذار و موازی با یکدیگرنشده است ؛ مگر این که عنوان جرم سیاسی باید در این کشور همچون شمشیر دوموکلس عمل کند و هرگاه خواست بر فرق هر که حاکمیت از او دل خوشی نداشت فرود آید این همه نوعی ازحکومت کردن است.

***

سال ها پیش روانشاد دکتر محمد رضا عاملی تهرانی (که به دست انقلابیون مجنون کشته شد) گفته ای عمیق و ژرف بیان داشت: گر نخواهی حق، آسان توان زیست.

عابدینی به راحتی می توانست همچون تعدادی از همکاران (البته هستند خبرنگاران متعددی همچون ایشان که همچنان شرافتمندانه درحال ایفای مسوولیت خویشند) که مشغول ثنا گویی و مداحی برای ممدوحان خود هستند  چشم از این فریاد ها و مظالمی که برعده ای از هموطنان خود و کارگران بی دفاع می رود فرو بندد و یا سکوت پیشه نماید و پیشه خود را نان دانی کند برای تامین آینده و زندگی فردی خویش، ولی او چنین نکرد چون که دارای سرشت و اندیشه ی ناسیونالیستی بود البته نگارنده تنها روی سخنش با روش و منش ایشان نیست، چرا که تا آن جا که تاریخ ایران را خوانده ام و مبارزات وطن پرستان و دوستان پان ایرانیست را به یاد دارم آنان نیز همیشه و همه جا از حقوق به یغما رفته این ملت ستم کشیده چه توسط هیات حاکمه ی فاسد و چه از سوی استعمارگران خون آشام و چه از سوی زورمندان داخلی دفاع کرده اند و همچنان به عنوان مبارزین راستین و آگاه به نیاز های ملی جامعه ی بزرگ ایرانی در این مسیر به کوشش و مجاهدت خویش ادامه می دهند. چنین است که سال ها پیش در کتاب مقدس بنیاد حزب پان ایرانیست چنین فرازی آورده شد: درک حقیقت،گفتن حقیقت و پیروی از حقیقت هر کس آنگاه که با حقیقت زندگی که به نظر پان ایرانیست ها چیزی به جز احقاق حقوق از دست رفته این ملت ستم کشیده ایران در درازنای تاریخ نیست، آشنا شود، آن گاه معنای مبارزه و زندگی کردن را درمی یابد تا آن جا که می دانم همیشه شعار و فرمان تاریخ چنین بود: باشد که حقیقت بماند حتی اگر زندگی نابود شود چرا که زندگیِ بدون حقیقت چیزی به جزبندگی وبردگی نیست.

مبارزه ما ادامه خواهد داشت چرا که جز جدایی ناپذیر زندگی ماست. ما در هر شرایطی پان ایرانیست هستیم چه در زندان چه در میدان. هیچ فرقی ندارد، چرا که بودن را و چگونه زیستن را فرا گرفته ایم. امروز عابدینی ها و کسری الاسوند ها به زندان می افتند، فردا دیگری از ما. ولی آن که چشم به مبارزه دارد ناامید نمی شود، به راه خویش که به آن ایمان دارد ادامه می دهد چرا که: زنده آن هایند که پیکار می کنند که می جنگند و در زندگانی خویش به پیروزی نمی اندیشند. آن ها چشم به افق ها دور دارند آرمان خواه این گونه می اندیشد و می زیید. او وسعت نظر دارد همچون کوهی است که به دشت می نگرد و از شکوه و از عظمت و بزرگی خود لذت می برد و چه چیزی بالاتر از چنین زندگانی، چه معنای  والاتر ی برای چنین روح های بزرگی می توان تعریف کرد.

عشق ما روان است در دفاع همه جانبه از فرد فرد این ملت ستم کشیده، عشق ما نامیرا است همیشگی و پا برجا است . چه دشمنی و کار بیهوده ی است در افتادن با چنین جان های شیفته و شعله های فروزانی که عشق به سرزمین نیاخاکی و ملت خویش وباور های خاک و خون را فریاد می زنند.پس باشیم و ببینیم سپیده دمان تاریخ را.  

پان ایرانیست های دربند از سرور منوچهر یزدی

    پاینده ایران

فنا در آرمان

  شاهین فراز دوست 26/8/86   

وضعیت ابوالفضل عابدینی از نگاه یکی از خبر نگاران در ایران

وضعیت اسفبار مطبوعات در ایران را نمی توان با هیچ دوره ی حکومتی در گذشته مقایسه نمود. اگر در حکومت های گذشته چالشی به نام سانسور بر مطبوعات حاکم بود در این اوضاع گزینه ای به نام خود سانسوری حاکم شده است.

روزنامه نگار در ادوار گذشته بعد گفتن سخنانش شاید مورد سوال جواب قرار می گرفت اما در حال حاضر بر اثر رعب و فشار ناشی از فشارهای زیاد حکومت اسلامی ، روزنامه نگار سخن اش را در داخل خود به هفت آب می شوید و باز هم آن چکیده ی سانسور شده که بیرون آمده هزاران مشکل برای روزنامه نگار بوجود می آورد.

 اولین برخورد نظام اسلامی در برابر فعالین مدنی که بنوعی خبرنگاران را نیز شامل میشود؛ محرومیتی است که برای آزادگان و مبارزین برای حقوق فردی و شهروندی ایجاد می کنند. یعنی محرومیت از کلیه حقوق اجتماعی و نیز ممنوعیت خروج از کشور و اتهاماتی از قبیل اقدام علیه امنیت کشور!!؟.

این موارد به تنهایی کافی است که فعالین حقوق مدنی را در چاله ای از مشکلات عدیده فرو برد. برای مثال کافی است به سرگذشت یکی از این فعالین بنام ابوالفضل عابدینی نگاه کوتاهی بیندازیم.

عابدینی در سال 84 به جرم انعکاس اخبار صحیح  که همانا گفتن واقعیت در ایران بود دستگیر و به مدت 6 ماه در بازداشت و شکنجه توسط حکومت استبداد دینی بود. وی پس از آزادی مشروط توسط نیروهای امنیتی از کلیه ی کارهای دولتی و هر گونه فعالیت فرهنگی و خبرنگاری محروم شد.

حتی ادامه فعالیت وی در شرکتهای خصوصی به واسطه نفوذ مزدوران میسر نشد و وی در وضعیتی بسیار سخت از لحاظ مادی قرار گرفت. این یکی از چندین روش های مزدوران برای آزار و اذیت فعالین و مبارزین حقوق مدنی در ایران تحت سلطه جمهوری اسلامی است که از اولین روزهای شورش سیاه بهمن پنجاه و هفت به کار گرفته شد.

بسیار کسانی هستند که به همین خاطر از شغل خود اخراج شده و با هزاران بدبختی مجبور به گوشه گیری و حتی رفتن  به روستاها و کشاورزی شدند.

ابوالفضل عابدینی با نوشتن نامه ای کاملا وطن دوستانه از دولت بریتانیا خواست دست از حمایت جمهوری اسلامی بردارد و بیش از این به ملت ایران خیانت نکند. وی در ادامه همین نامه به دولت مردان   بریتانیا هشدار داد ،که ملت ایران روزی حاکمان فاسد خود و حامیان آنها که در راس آن دولت بریتانیا می باشد را در یک دادگاه ملی محاکمه خواهد کردو اشاره کرد که دولت فعلی ایران رسمیت نداشته و کلیه قراردادهای منعقده با بریتانیا مردود خواهد بود.

بعد از انتشار این نامه وزارت اطلاعات وی را دستگیر و به زندان انداخت و پس از آزار و اذیت های فراوان و درج این نامه در پرونده اش !!! بعنوان اتهامی دیگر !!آزاد شد.

مجددا عابدینی ساکت ننشست و طی نامه ای به آیت الله خامنه ای از وی دادخواست نمود که دست از ایران بزرگ برداشته و دیگر این همه زخم بر پیکر ایران نزند. این نامه عابدینی باعث عصبانیت رژیم اسلامی  شده تا آنجا که وی را مورد ضرب و شتم شدید قرار دادند و به جرم اهانت به رهبری مجداد در تاریخ بیست و ششم اردیبهشت سالجاری به زندان انداختند و پس از شکنجه های فراوان جهت دادرسی و محاکمه با قید وثیقه آزاد نمودند.

بالاخره در چند روز گذشته نامه ای از دادگاه انقلاب به وی رسید که تاریخ هفتم همین ماه آّبان ماه را در آن قید نمودند و عابدینی  را ملزم دانستند که خود را به دادگاه انقلاب معرفی نماید. در حکم وی   اقدام علیه امنیت کشور قید شده است .این تهمت کاملا دروغین و نادرست لباسی است که بر قامت عابدینی نمی نشیند. وی تنها وصله ای که بر او نمی توان زد همین خیانت به وطن است. عابدینی یک وطن پرست واقعی است که آرزو دارد ایران اش سر افراز باشد. او آرزو دارد که گردی بر قامت ایران ننشیند. وی را نمی توان تهمت ایران فروشی زد. او خود را از سلاله پاک کورش هخامنشی می داند و افتخار می کند که یک ایران پرست است. آنچه ما در طول مدت ها شناخت از عابدینی داریم این است که وی حاضر است جان خود را برای وطن اش هدیه بدهد اما بیگانگان از این کشور بیرون روند.

 ما از کلیه ی افراد و سازمان های حقوق بشر و ایراندوست در سراسر جهان می خواهیم نگاهی مجدد به ایران بیندازند و ببینند که ایران و مردم آن در چه وضعیت اسفباری به سر می برند.

ما از جهانیان و مدافعین آزادی خواستاریم که دولت ایران را تحت سخت ترین فشارها بگذارند و به حمایت مستقیم از هم میهنان خویش در درون مرز بپا خیزند . ایرانیان که خود دین و آیین بزرگی دارند به استناد اولین منشور حقوق بشر دارای مدرنترین دموکراسی سکولار تاریخ بشر بوده اند و عقاید تعریف شده برای دیگر اقوام را محترم شمرده ولی دخالت آن را در حکومت نمی پذیرند. جهانیان بدانند که ملت ایران و بخصوص آزادگان در وضعیت بسیار سختی زندگی می کنند.

هیچ امنیتی برای ما وجود ندارد. هر آینه امکان دارد که در مسیر راه به وسیله مزدوران تروریست رژیم ترور شویم و اثبات این ادعا بسیار راحت است. برداشتن نیروهای سیاسی و مخالف رژیم برای آنها بسیار ساده است و اگر نیروهای مبارز در خارج از ایران پشتیبانی نکنند هر آینه نیروهای مبارز داخلی به ورطه ی نابودی کشیده می شوند.

م.مجیدی اهواز

                                                              ********

طرح ملی مقاومت و نافرمانی مدنی

بدینوسیله از تمامی مبارزین برون مرزی دعوت مینماید برای نجات  خبرنگاران و فعالین حقوق مدنی در داخل کشور برخاسته و با ارسال نامه و تلگراف به اعضای پارلمان اروپا و گروههای فعال حقوق بشر در مناطقی که زندگی میکنند خبر رسانی وسیع را بعهده بگیرند و همراه با نیروهای ملی درون مرز برای فرو ریزی دیوار استبداد جهل و ظلم حکومت بپا خیزند و برای دفاع از وی از روزهای پیش از حضور وی در دادگاه و به زندان رفتن وی همبستگی خویش را با او اعلام داریم برای امضا دادنامه به این لینک مراجعه فرمایید            http://www.uniran.blogspot.com

                                                            پاینده ایران

                                                               مزدک

تجمع مسالمت آميز ۱۵۰ کارگر کارخانه کاغذسازی کارون شوشتر که روز سه شنبه در اهواز برگزار شده بود، از سوی نيروی انتظامی با باتوم و گاز اشک آور مورد حمله قرار گرفت و کارگران مورد ضرب و جرح قرار گرفتند.

ابوالفضل عابدينی، روزنامه نگار خوزستانی در مورد اعتراض کارگران و تجمع این روز به راديو فردا گفت:«از حدود يک سال و نيم پيش تاکنون، کارگران کارخانه کاغذسازی کارون شوشتر به طور مکرر به استاندار خوزستان در خصوص راه اندازی مجدد کارخانه و پرداخت حقوق معوقه شان مراجعه کردند، اما متاسفانه به جز پرداخت يکی دو ماه حقوق و وعده رسيدگی به ابن مشکل و حل آن، پاسخ مناسبی دريافت نکردند.»

او اشاره کرد که «کارگران سه بار، از نوروز تا ارديبهشت ماه سال جاری، نيز در مقابل دفتر رياست جمهوری تجمع کردند، اما به جز برخورد شديد نيروی انتظامی، پاسخ ديگری دريافت نکردند.»

گفتگوی سرور عابدینی با رادیو فردا را از اینجا بشنوید(چهارشنبه ۴مهرماه ۱386)

                                           پاینده ایران

                                       مزدک

اعدام یکی از دشمنان ملت ایران رابه  همه ی هموطنان گرامی شادباش می گویم

امیدوارم روزی برسد که ملت ما شاهد مجازات سایر دشمنان و خائنان ایران باشد.

به امید آنروز باز هم هم صدا با هم فریاد می زنیم انتقام. انتقام. انتقام

به نام خداوند جان و خرد

  پاينده ايران

    هموطن
عملكرد شوراي امنيت سازمان ملل متحد در تلاش براي سلب حق خدشه ناپذير ملت ايران در دستيابي به فن آوري صلح آميز هسته اي اقدامي زشت و نفرت انگيز است و آزادگان ايران پرست و همه ي حق طلبان جهان را شگفت زده از اين همه گستاخي و پرده دري جهانخواران بين المللي و زورگويي هاي بي منطق آن ها كرده است.
حزب پان ايرانيست به همه فرزندان وطن قوياً توصيه مي كند كه اين حوادث را عبرت زندگي خود دانسته و بدانند اتكاء بر بيگانگان جهانخوار و ايادي آن ها جز شكست و پريشاني نتيجه اي نخواهد داشت و راه رهايي اتكاء بر بنيان هاي تاريخي و فرهنگي ملت ايران، عشق به ايران و ايراني و اعتماد به نيروهاي ملي و پيشرو در سير استقرار حاكميت ملي است.
           

پاينده ايران
حزب پان ايرانيست
3 دي ماه 1385