به همان میزان که مثلا ما حق داریم و می بایست نسبت به موضوع خلیج فارس و مسائل مربوط به آن حساس و متوجه باشیم به همان میزان مردمی که در هرات یا شهر دوشنبه یا سمرقند و ... زندگی می کنند این حساسیت برای زندگی آنها هم هست و آنان نیز این حق را دارند که متوجه مسائل خلیج فارس باشند.گمان نکنید مسئله خلیج فارس، مسئله بحرین، مسئله جزایر تنها مربوط به مردمی است که در ایران زندگی می کنند، بلکه مربوط به کل جامعه ایرانی و منطقه به ویژه مربوط به کل جامعه بشری است...

چهارشنبه 15 مهر 1371- بخش اول و دوم - به دنبال مطرح شدن یک سری ادعاهای ارضی از سوی کشورهای حاشیه خلیج فارس درباره جزایر ایرانی تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی، نظرات متفاوتی در این زمینه اظهار شد. در این میان بسیار مناسب دیدیم که نظرات "سرور محسن پزشکپور" را نیز در این زمینه منتشر کنیم. آنچه در پی می آید ما حصل گفت وگوی ما با ایشان است.

کیهان هوائی: مستحضرید که در چند روز گذشته تبلیغات گسترده ای از سوی رسانه های گروهی عربی و غربی در مورد ادعاهای واهی حاکمیت امارات متحده عربی بر سه جزیره ایرانی تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی صورت گرفته است. شما به عنوان کسی که در متن جریانات مربوط به جدایی بحرین از ایران و نیز دیگر مسائل جزائر سه گانه در سال 50 و همچنین مصوبات مجلس دوران شاه در این زمینه قرار داشتید در این باره چه نظری دارید و ریشه این تبلیغات و ماهیت این ادعاها را چگونه تعلیل و تحلیل می کنید؟

محسن پزشکپور: در ابتدا سخن را به نام و به یاری خدای بزرگ آغاز می کنم که هدایت کننده و محافظ و راهنمای همه مبارزات راه حق بوده و هست. آن چه امروز مطرح شده هرگز یکی از مسائل مقطعی تاریخ نیست بلکه ریشه در دهه ها و سده های گذشته دارد. شاید برخی تلقی کنند که این موضوع صرفا ناظر بر موقعیت یا ویژگی های ملت و دولت ایران است ولی چنین نیست، بلکه به حکم سرنوشت که همواره جامعه بزرگ ایرانی در پهنه روزگار و پهنه زندگی جامعه بشری داشته و به حکم حساسیتی که این گذرگاه آبی بلکه گذرگاه استراتژیکی و بالاتر از این گذرگاه زندگی و تاریخ ملت ایران و جامعه ایرانی و مردم منطقه و سرنوشت جامعه بشری- دارد، این موضوع می بایست مورد اعمال نظر قرار گیرد. به همین مناسبت است که اصولا از آغاز مبارزات و کوشش ها و تلاش های تمامی حرکتهای ضد استعماری و ضد بیگانه دراین منطقه از جهان- یعنی در جامعه ایرانی که عهده دار پاسداری و نگهبانی از آئین آزادگی است- خلیج فارس به عنوان یک شاهرگ حیاتی محسوب می شود و این که این شاهرگ حیاتی می بایست دور از هرگونه نفوذ و سیاست بیگانه و غیر منطقه ای باشد از اصول اجتناب ناپذیر زندگی ملت ایران، جامعه ایرانی و زندگی مردم این منطقه بوده است.

من می بایست اینجا این نکته را توضیح بدهم که اصولا اصول جغرافیای سیاسی یا اصول ژئوپلیتیک، نسبت به زندگی و سرنوشت یک ملت و نسبت به زندگی و سرنوشت جامعه بشریت غیر قابل تغییر است. این اصول نه ربطی به مقاطعی از تاریخ دارد و نه ربطی به اشکال گوناگون حکومت. این اصولی است که هرگاه حکومتهایی بخواهند مستقر باشند و بخواهند به وظایفی که در برابر تاریخ و ملتی نظیر ملت ایران- که دارای یک رسالت و وظایف الهی و بزرگ است- و در برابر جامعه بشری بر دوش دارند عمل کنند می بایست این اصول را دریابند و به این اصول پایبند باشند و به این اصول عمل کنند.تجربه سال های ایران نشان داده است که اگر حکومت ها این اصول را درنیابند و به آن عمل نکنند لامحاله به وظایفشان عمل نکرده اند و آن جوهر حیاتی یک حکومت مسئول را نخواهند داشت و در نتیجه به تلاشی یا سقوط خواهد انجامید. یکی از مهمترین این اصول ژئوپلیتیک برای ملت ایران، مسئله خلیج فارس است که نه برای ملت ایران و مردمی که در سرزمین مادر یعنی ایران کنونی زندگی می کنند بلکه برای همه اقوام جامعه بزرگ ایرانی که در محدوده قومی ، مذهبی، فرهنگی و به نحوی از انحا در پیوند با جامعه ایرانی قرار داردن این مسئله دارای حساسیت خاص است. یعنی به همان میزان که مثلا ما حق داریم و می بایست نسبت به موضوع خلیج فارس و مسائل مربوط به آن حساس و متوجه باشیم به همان میزان مردمی که در هرات یا شهر دوشنبه یا سمرقند و ... زندگی می کنند این حساسیت برای زندگی آنها هم هست و آنان نیز این حق را دارند که متوجه مسائل خلیج فارس باشند.

گمان نکنید مسئله خلیج فارس، مسئله بحرین، مسئله جزایر تنها مربوط به مردمی است که در ایران زندگی می کنند، بلکه مربوط به کل جامعه ایرانی و منطقه به ویژه مربوط به کل جامعه بشری است. از این رو با سرنوشت مردم بوسنی و هرزگوین، الجزایر- مردم مبارزی که گردنشان را زیر گیوتین توطئه های استعماری زدند و انتخابات مسلم آنها را که با وجود نظامی ستمگر رای داده بودند زیر سوال بردند وآفریقای جنوبی هم ارتباط دارد.

من سرنوشت این سرزمین الهی و ملت بزرگ ایران که به حق لقب قلب طپنده جهان استعمارزده و ستم کشیده را گرفت ه است را از سرنوشت دیگر اندامهای جامعه بشری جدا نمی دانم.

برای مشاهده ی کامل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

شورای عالی رهبری حزب پان ایرانیست طی اعلامیه ای خطاب به

خبرگزاری ها و رسانه های کشور، خبر برگزاری کنگره دهم حزب

 را در تاریخ ۱۲/۷/۱۳۸۷ اعلام نمود.
 

هزاره دوم آهوي كوهي

تا كجاي مي برد اين نقش به ديوار مرا؟
تا بدانجا كه فرو مي ماند
چشم از ديدن و لب نيز ز گفتار مرا
* * *
لاجورد افق صبح نيشابور و هري است
كه در اين كاشي كوچك متراكم شده است
مي برد جانب فرغانه و فرخار مرا
* * *
اين چه حزني است كه در همهمه كاشيهاست
جامه سوگ سياووش به تن پوشيده است
اين طنيني كه سرايند خموشيها، در عمق فراموشيها
و به گوش آيد از اين گونه به تكرار مرا
* * *
گرد خاكستري حلاج و دعاي ماني
شعله آتش كركوي و سرود زرتشت
پورياي ولي آن شاعر رزم و خوارزمي
مي نمايند در اين آينه رخسار مرا
* * *
تا كجا مي برد اين نقش به ديوار مرا؟
تا درودي به سمرقند چو قند
و به رود سخن رودكي آن دم كه سرود
كس فرستاد به سر اندر عيار مرا
* * *
شاخ نيلوفر مرواست گه زادن مهر
كز دل شط روان شنها
مي كند جلوه از اين گونه به ديدار مرا
* * *
سبزي سرو قد افراشته كاشمر است
كز نهان سوي قرون
مي شود در نظر اين لحظه پديدار مرا
* * *
چشم آن آهوي سر گشته كوهي است هنوز
كه نگاه مي كند از آن سوي اعصار مرا
* * *
بوته گندم روييده بر آن بام سفال
باد آورده آن خرمن آتش زده است
كه به ياد آورد از فتنه تاتار مرا
* * *
كيميا كاري و دستان كدامين دستان
گسترانيده شكوهي به موازات ابد
روي آن پنجره با زيور عريانيهاش
كه گذر مي دهد از روزن اسرار مرا
* * *
نقش اسليمي آن طاق نماهاي بلند
و آجر صيقلي سر در ايوان بزرگ
مي شود بر سر، چو صاعقه، آوار مرا
و آن كتيبه كه بر آن نام كس از سلسله اي
نيست پيدا و خبر مي دهد از سلسله كار مرا
* * *
عجبا كز گذر كاشي اين مزدك پير
هوس كوي مغان است دگر بار مرا
گر چه بس ناژوي واژونه در آن حاشيه هاش
مي نمايد به نظر
پيكر مزدك و آن باغ نگونسار مرا
* * *

جنوب خلیج فارس: جستجوی کیستی (هویت)

دکتر حمداله آصفی- سردبیر روزنامه عصر مردم

***همسایگان جنوبی ما، ای بسا می پندارند همان باختریان زورمندند، در حالی که این همسایگان ما دلارهای نفتی دارند؛ ولی این دلارهای نفتی نه یک شبه هویت می آفرینند و نه یک شبه فن­آوری به ارمغان می آورند؛ به دیگر سخن آنچه این همسایگان ما دارند، نفت­آورد است و نه اندیشه­آورد و دست­آورد، و همان به که بیش تند نروند؛دو دیگر آن که نه چالش های ایران با باختریان جاودان می ماند و نه چتر پشتیبانی آمریکا هماره برای آنان باز؛ در هر دگرگونی در ایستار کنونی، ما می مانیم و آن همسایگان جنوبی؛ و هر آینه این همسایگان نخواهند حتی پذیرای دیدگاه و سفارش های چندین بارۀ دبیرخانۀ سازمان ملل متحد دربارۀ نام خلیج پارس و حقوق تاریخی ما در این دریا گردند، پیامدش را حقوق بین الملل و تاریخ داوری خواهد کرد.

***************************************

گسترۀ خلیج پارس/ دریای پارس

شاید نادرست نباشد که گفته آید، گزافه خواهی و گرایش به سَرَک کشیدن در کار و دارایی دیگران، اگر نه در همۀ، ولی در بیشینۀ مردمان و جامعه ها، هست؛ و هرگاه که در برابر این گونه گزافه خواهی ها و
گزافه­گویی ها خموشی گزیده شود، گزافه­خواه شرزه می گردد؛ این شرزگی را، ما در پیوند با نام «خلیج فارس» و «دریای پارس» هم می دیده ایم:

بر سنگنبشته ای که در کنار آبراه سوئز، در حجرالرشید، پیدا گردیده، داریوش بزرگ، دریای سرخ را دنبالۀ دریای پارس می داند: درایه تیه هچا پارسا آئی تی{دریایی که از پارس سر می گیرد}؛ در نقشه بتلمیوس گیتاشناس، در 150 میلادی، همزمان با اشکانیان، «خلیج فارس» دنبالۀ اقیانوس هند است و نامی چون «بحر عمان» و یا «دریای عرب» در آن دیده نمی شود؛ به زبان دگر، آنچه امروزه زیر نام خلیج فارس، دریای عمان و دریای عرب در نقشه ها می آید همگی به نام «دریای پارس» شناخته و شناسانده می شدند- به روزگار اشکانیان و ساسانیان عمان و مسقط که «امارات» کنونی هم پاره ای از آن دو بود، بخشی از نیمروز ایرانزمین به شمار می رفتند و واژه «عمان» یا «مسقط» تازی اندر میان نبود.

به روزگار پیروزی اسلام هم، سده های بسیار تا سده هژدهم میلادی، نام «دریای عمان» یا «بحر عمان»، نه تنها به جای «دریای پارس» کاربرد نداشتند که به عنوان نامهایی فرابومگاهی (فرا منطقه ای) نیز کاربرد نمی یافتند؛ در این برشگاه تاریخی، این نامها بسان «دریای خوزستان»، «دریای بصره»، «دریای بحرین»، «دریای بوشهر»، «دریای افرنگ» .... نامهایی بومگاهی (محلی) بودند؛ گواه آن که:

 برای مشاهده کامل این نوشتار بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

 برای مشاهده کامل این نوشتار بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

به نام اهورای ایران زمین:

  *هم میهنانم آیا میدانید روزی فرا خواهد رسید که من وشما  برگی از تاریخ پیرامونمان قلمداد خواهیم شد

     * ایران زنده است  تا فرزندان ایران زمین هستند

تحریف ویژه نامه ی  استانی روزی نامه ایران  در حین سفر ریاست جمهوری،به استان چهار محل لربختیاری 2*  به تاریخ پنجشنبه  23 خرداد 87  و نقض آشکار هویت یکی دیگر از اقوام  اصیل ایرانی آریایی نژاد  ( لرهای بختیاری)

  اگر لرهای بختیاری  از نژاد سامی های عرب  بوده و  آریایی نژاد نمی باشند پس تا کنون هیچ آریایی نژادی در سرزمین ایران بزرگ زندگی نکرده و نمی کند !!!

 توطئه  از این قرار است که در تاریخ 23 خرداد 87 آقای احمدی نژاد و هیات دولت جمهوری اسلامی ، در ادامه ی سفرهای استانی خویش برای دومین بار به استان چهار محل لر بختیاری عزیمت نموده که درهمین خصوص  روزی نامه ی ایران ؟! (که ارگان رسمی دولت است) توسط یکی از خبرنگاران اعزامی سرویس اقتصادی نشریه خود، اقدام به نشر ویژه نامه ای جهت انعکاس اخبار این سفر و معرفی بیوگرافی استان با تیتر ((گشتی در چهار محال و بختیاری بام ایران)) که اکثریت ساکنین آن را لر های بختیاری تشکیل می دهند، می نماید. متاسفانه نبود یک پژوهشکده مستقل مردم شناسی برای ارایه ی  فرهنگ  لرهای بختیاری باعث گشته ، تحریف و سانسورهای متعدد در این کشور سابقه تاریخی پیدا کند و دست های پلید تفرقه و بی هویت سازی بیگانگان بد سگال ( به ویژه بریتانیایی ها ) از سال های دور در این پروسه به وفور به چشم بخورد.در همین راستا  بار دیگر چهره ی پلید خود را از درون نهادی با عنوان سازمان میراث فرهنگی کشور آن هم در قلب سرزمینی که به شواهد پر شمار تاریخی، یکی از اقوام اصیل آریایی نژاد در آن سکنی دارند ، به کمینگاه نشسته و قصد سندسازی دروغین ، تحریف و در نهایت تفرقه و بی هویتی ریشه نژادی یکی از اصیل ترین  اقوام  ایرانی را دارند.

 جای بسی ژرف اندیشی است !؟!  

پس از آگاهی از تکرار توطئه و پیگیری های عده زیادی از همتباران و تماس با نشریه فوق در تهران ، متوجه شدیم  به گفته آقای امامی و آقای سروش از مسولین ذی ربط دفتر مرکزی  روزی نامه ی ایران در تهران ،  اشخاصی به ظاهر مجهول الحال از مسئولین میراث به اصطلاح فرهنگی استان چهار محل لر بختیاری این چنین سندی دروغین را چاپ می کند : "که لرهای بختیاری از نژاد سامی می باشند"و این مطلب را به عمد در اختیارخبرنگار اعزامی این روزی نامه  قرار داده و ایشان فقط نگارنده ی  منبع دروغین  این مطلب بوده، که  وی پس از مطلع شدن از این توطئه ضمن  اظهاربی اطلاعی،  تاسف و پوزش را می طلبند. با پیگیری موضوع منبع این مطلب تحریف شده و کوته فکرانه به دفترچه راهنمای گردشگری برمی خوریم، که متولیان به اصطلاح میراث فرهنگی کشور تهیه وبرای راهنمای و آگاهی مهمانان عزیمت نموده به استان چهار محل لر بختیاری استفاده می نمودند.

برای مشاهده کامل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

۱۸ شهریور سالروز شهادت شیر دره ی پنج شیر احمد شاه مسعود

سردار دلاور ایرانزمین را  گرامی می داریم . فروهر پاکش در کنار سایر شهدای ایرانزمین مینوی جاویدان باد .

 ما برای آزادی می رزمیم
زیرا زیستن در زیر چتر بردگی پست ترین نوع زنده گی است.
برای حیات مادی همه چیز را میتوان داشت آب نان و  مسکن. ولی اگر آزادی ما برباد رفت اگر غرور ملی ما درهم شکسته شد واگر استقلال ما نابود گشت در آن صورت این زنده گی برما کوچکترین لذت نخواهم داشت"

به خدا سوگند حتي اگر به اندازه کلاهم جاي ماندن در اين سرزمين را داشته باشم، مي مانم و مقاومت مي کنم.

 احمد شاه مسعود

زندگی نامه احمد شاه مسعود:

احمد شاه مسعود فرزند دوست محمد يكی از افسران عالی رتبه پوليس دردهم سنبله سال 1332 خورشيدی[1] 1/9/1953 در دهكدهء جنگلك بازارك پنجشير زاده شد . در پنج سالگی شامل مكتب شد و تا صنف دوم در مكتب بازارك درس خواند.
وقتی پدرش به حيث قوماندان ژاندارم پوليس هرات مقرر گرديد او صنف سوم و چهارم را در مكتب موفق هرات خواند.
مسعود آموزش های نخستين د ينی را نزد ملا امام مسجد جامع هرات فرا گرفت .
پس از تقرر پدرش در كابل او شامل ليسه استقلال گرديد و تعليماتش را در همان ليسه به پايان برد.
مسعود كه از همان آغاز طفوليت آثار و علايم استعداد بلند درسیمایش نمايان بود، پس از صنف دهم در مكتب هم به حيث شاگرد ممتاز شناخته شد.
زبان مادری اش فارسی بود درپهلوی آن به زبان پشتو، اردو و فرانسوی روان صحبت ميكرد. او به زبان عربی نيز آشنايی داشت .
مسعود: « برای من شمال و جنوب، فارسی و پشتومطرح نيست، ما ميتوانيم در خانهء مشترك خود به هر زبانی با هم حرف بزنيم .»
مسعود علاقهء فراوانی به سپورت داشت و جوانان و نو جوانان همسن و سالش را نيز به سپورت تشويق ميكرد. هنوز چهارده سال داشت كه تيم واليبالی را در دهكدهء زادگاهش جنگلك ساخت و در رخصتی های تابستانی با تيم های واليبال قريه های ديگر پنجشير مسابقات دوستانه يی را برگزار ميكرد.
قدرت اجرایی و داشتن دسپلين نه تنها او را عزيز و دوستداشتنی ساخته بود ، بلكه با اين عملكرد حيثيت رهنما و پيشگام را در ميان دوستان بيشمارش يافته بود .

گرچه سقوط دولت ترك‌هاي جوان و نابودي رهبران پان‌تركيست آن از يك سو، و سقوط رژيم مساواتي به دست كمونيست‌ها از سوي ديگر به اين برنامه‌ها و روياها پايان داد اما انديشه پان‌تركيستي در پوشش ماركسيسم ـ لنينيسم در منطقه قفقاز هم‌چنان ادامه يافت، و بار ديگر در جريان جنگ جهاني دوم فرصت نقش آفريني پيدا كرد. در اين مرحله بود كه باكو و رهبران آن نقش كارگزاري براي انديشه‌هاي گسترش طلبانه شوروي را بازي كردند، و با آفرينش ماجراي جمهوري‌هاي خود مختار آذربايجان و كردستان ايران درصدد تجزيه و الحاق اين مناطق به خاك شوروي برآمدند. نوشته‌هايي كه اخيرا براساس اسناد و خاطرات چهره‌هاي فعال در ماجراي تشكيل فرقه دمكرات آذربايجان و اعلام حكومت خودمختار در تبريز انتشار يافته است، به خوبي نشان مي‌دهد كه اين ابتكارات، بخشي از برنامه‌هاي مشترك مسكو/ باكو براي تشكيل يك آذربايجان واحد و الحاق آن به شوروي بوده است. 28 پان‌تركيست وابسته به رژيم ميرجعفر باقراف رهبر حزب كمونيست شوروي شاخه باكو، از همان آغاز اشغال آذربايجان ايران تا خروج نيروهاي ارتش سرخ، به مدت 4 سال از طريق انتشار نشريات به شدت پان‌تركيستي « وطن‌يولندا»، « شفق» و « آذربايجان» براي رواج پان‌تركيسم در ايران فعاليت كردند.

بخش دوم

پان‌تركيسم و ايران :

بخش نخست

نویسنده:دکتر حمید احمدی

۱۵ شهریور، سالروز  ۱۵ شهریور ۱۳۲۰ بنیاد مکتب پان ایرانیسم را به همه هموطنان ایران پرست شاد باش می گویم.

امید دارم که این روز به یکی از روزهایی تبدیل می شود که تمامی ایرانیان آنرا جشن خواهند گرفت .  

حکمتیست سخن می گوید!

پیش چشمت بود شیشه کبود

زان سبب علم کبودت می نمود

فرمان آریا:نقد و بررسی: مدتی است که تلویزیون پرتو وابسته به حزب موسوم به حکمتیست(جدا شده از حزب کمونیست کارگری) برنامه ها و گفتگوهایی را در نقد ناسیونالیسم و سنت ناسیونالیستی در ایران تهیه و پخش می نماید و از دیدگاه کمونیستی و مارکسیستی به نقد ناسیونالیسم در ایران و گسترش آن و بازگشت دوباره ناسیونالیسم به درون بخشی از سیاست های دولت می پردازند.تا کنون گفتگوهای کورش مدرسی و سعید آرمان را در این مورد با دقت گوش کرده ام.در لابه لای سخن های کورش مدرسی رگه هایی از منطق و خرد و بی طرفی در نقد و بررسی روند مسایل ایران قابل مشاهده بود.از این رهگذر که همه این دوستان به نوعی با ناسیونالیسم ایرانی مخالفت دارند و آن را محصول رشد بورژوازی در ایران می دانند اما در ایراد دیدگاه های خود تا حد زیادی به بیراهه رفتند.به این شکل که مخالفت این افراد با ناسیونالیسم منجر شده است به مخالفت شان با هویت ملی و حتی هویت !

فردی به نام سعید آرمان به صراحت در سخنان خود می گوید: بنده 47 سال است که بدون هیچ گونه هویتی زندگی کرده ام و زنده هم مانده ام! به راستی جای تاسف دارد که لجاجت کودکانه این عده با ناسیونالسیم (سعید آرمان به صراحت از حزب ملت و حزب پان ایرانیست با عنوان فاشیست یاد می کند) منجر شده است به رد کردن هر گونه هویت و کیستی !

 برای مشاهده کامل مطلب بر روری ادامه مطلب کلیک کنید

چگونه چپ شویم.

نویسنده : محمد مهدی حبیبی

پیش از این نوشتم که چگونه ما می توانیم روشنفکر شویم؛ اینبار می خواهم آموزش چپ شدن را برایتان بگذارم. دلیل اینکار این است که مدتی است بسیاری از جوانان و دانشجویان گرایش به چپ پیدا کرده اند و مجبورند ساعت ها وقت پر ارزش خود را پای تلوزیون های چپ (کانال جدید،کوموله و پرتو) بگذرانند و احتمالا کتاب های پرحجم لنین و مارکس را بخوانند؛ اما برای این دسته از دوستان آموزشی کوتاه می گذارم که بدون احتیاج به آن همه تحقیق، تبدیل به یک چپ واقعی بشوند. البته چپ ها دو دسته می شوند، چپ راهبر (Leader) و چپ معمولی و پیرو که در این نوشتار به هر دو پرداخته ام.

نخست اینکه نباید کارگر باشید!!! اما هی کارگر کارگر کنید!!! کارگران حق ورود به مبارزات کمونیستی را ندارند. این اصل دلایل زیادی دارد از جمله اینکه نمی تواند بورژوازی و پرولتاریا بازی در بیاورند و از همه مهم تر آنکه کارگران هم عضوی از اجتماع هستند و در اجتماع زندگی می کنند، اما چپ ها بیشتر در خلوت های ایدئولوژیک، به جهان آرمانی خود می اندیشند و وقتی هم وارد صحنه می شوند تا مبارزه کنند چون هیچ شناختی از جامعه ندارند همه چیز را خراب می کنند.

مطالعه نکردن و اظهار نظر کردن در هر موردی است. نیازی نیست از جامعه شناسی و جامعه امروز ایران سر در بیاورید، همین که جامعه اروپای صد و پنجاه پیش از این را می شناسید (البته نه اینکه می شناسید بلکه یه چیزهایی به گوشتان خورده است) کافی است. شما هر اتفاقی در جامعه افتاد آنرا تشبیه کنید به یکی از رخ دادهای همان زمان اروپا یا دوران حکومت لنین، و هر واکنشی که آنجا چپ ها نشان داده اند شما هم آن واکنش را کپی برداری و اجرا کنید.  یعنی شبیه فعالین مذهبی سیاسی که هر رخ دادی را تشبیه می کنند به یکی از رخ دادهای صد اسلامی (چهارده قرن پیش) و می نگرند که پیامبر در آن موقع چکار کرده است و آنها هم می خواهند همان کار را بکنند، شما هم مانند آنها گذشت زمان را بی اهمیت بدانید.

چپ شدن این است که شما در مقابل بسیاری از چیزها جبهه بگیرید و آنها را رد کنید، در مقابل دین، مذهب، آیین، ملیت، فرهنگ، هویت، قانون، عهد و پیمان و ...

این جمله را از بر کنید: "دین افیون توده هاست" ، خودتان هم این افیون کهنه را دور انداخته و به جای آن به افیون های به روزتر روی بیاورید. حالا دو نوع افیون داریم، گیاهی (حشیش،تریاک و ...) و اجتماعی (مارکسیست لنینیست استالینیست مائویست حکمتیست و . . . ) که هر دو را استفاده کنید.

شما باید خدا و پیغمبر و امامان را دور بیندازید اما جای آنها کسان دیگری را بگذارید، دین شما عوض شده و نفراتش هم باید عوض شود،

محمد مهدي حبيبي از اعضاي مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران و فعال دانشجويي دانشکده مهاجر اصفهان که در تاريخ 15/5/87 توسط نيروهاي امنيتي در منزل مسکوني خود بازداشت و به اداره اطلاعات شهر اصفهان منتقل گرديده بود.صبح روز جاري از زندان دستگرد اصفهان آزاد گرديد.
نامبرده با محکوميت بابت اخلال در نظم عمومي و تبديل حبس به جزاي نقدي به مبلغ پنج ميليون ريال و متعاقباً پرداخت محکوميت فوق از زندان مذکور آزاد گرديد.
شايان ذکر است آقاي حبيبي در تاريخ 19 تيرماه سال جاري به دليل فعاليت تبليغي برگزاري مناسبت 18 تير احضار گرديده بود که با غيرقانوني خواندن احضار تلفني خواستار رعايت قانون گرديده بود، نهايتاً اين درخواست اجراي قانون به بازداشت ايشان انجاميد.